توی این روزای سخت جنگ، چیزی که بیشتر از هر چیزی آدمو اذیت میکنه، **ناامیدیه**...
😣
انگار هر روز با یه خبر جدید، یه نگرانی جدید و یه عالمه فکر از خواب بیدار میشیم. خیلی وقتا لبخند زدن سخت میشه، تمرکز کردن سخت میشه، حتی امیدوار موندن هم سخت میشه.
ولی یه چیزو از خودمون نگیریم... **امید.**
اگه امید از بین بره، انگار همهچیز رو باختیم.
اگه حال دلت خوب نیست، بدون فقط تو نیستی. خیلیهامون همین حس رو داریم. بیاید بیشتر حواسمون به هم باشه، بیشتر به هم پیام بدیم، بیشتر احوال همدیگه رو بپرسیم، بیشتر کنار هم بمونیم.
این روزا بیشتر از همیشه به هم نیاز داریم...
امیدوارم خیلی زود دوباره روزایی برسه که تنها دغدغهمون برنامهریزی برای آینده باشه، نه نگرانی از فردا.
مراقب خودتون، خانوادههاتون و دل همدیگه باشید... 🤍
پسندیدن
اظهار نظر
اشتراک گذاری
